~ for English: please scroll down ~
lieve jij,
Er komt een dag waarop je afscheid moet nemen van je huisdier.
Dat weet je met je verstand.
Maar niets bereidt je voor op het moment dat iemand anders zegt: het is misschien zijn tijd.
Mijn Ragdoll Fearghas was 16,5 jaar toen ik met hem naar de dierenarts ging.
Hij was nog altijd liefdevol en aanhankelijk. Hij spinde en knuffelde.
Hij keek me aan zoals altijd.
Alleen zijn achterpoten droegen hem minder goed.
Hij liep voorzichtiger en springen ging niet zo makkelijk meer.
En de kattenbak vertelde me dat er iets niet klopte.
Ik dacht dat we voor controle naar de dierenarts gingen, maar nog voordat hij onderzocht was, begon zij over inslapen.
Ik voelde hoe mijn adem stokte. Ik keek haar aan vol ongeloof en zocht naar de juiste woorden.
Hoe kon ze dat nu al opperen? Ik wilde eerst weten wat er aan de hand was.
Terwijl ik van binnen nog behoorlijk van slag was, vroeg ik haar zo rustig mogelijk om hem eerst te onderzoeken.
En de onderzoeksresultaten waren beter dan ze had verwacht, gaf ze later eerlijk toe.
Het enige wat er uitkwam was dat er sprake was van beginnend nierfalen. Niet fijn natuurlijk, maar er was iets tegen te doen zij ze.
Haar advies was om te beginnen met een dieet en dat advies heb ik opgevolgd. Het klonk heel verstandig om op deze wijze de nieren te ontlasten.
Maar in de dagen erna zag ik dat hij steeds slechter ging lopen en steeds vaker door die achterpoten leek te zakken.
Ik probeerde dat te verklaren. Misschien was het de stress van het onderzoek.
Misschien moest zijn lichaam wennen aan het andere voer.
Ik rationaliseerde het, maar diep van binnen was ik alert. Was dit wel zoals het moest zijn of was er iets mis?
Op de zesde avond werd het duidelijk.
Het was 22.30 uur. Ik was nog in de kamer maar stond op het punt om zo naar bed te gaan. Fearghas liep door de kamer voor mij langs naar zijn waterbak, maar ineens klonk er een luide schreeuw. Die schreeuw ging me door merg en been. Hij viel om en probeerde weg te kruipen naar een plek waar hij zich veilig voelt, maar zijn achterpoten weigerden.
Mijn hart bonkte in mijn lijf. Dit was geen lichte achteruitgang meer. Ik gaf hem even tijd om bij te komen en ook om zelf te bepalen wat ik hiermee moest doen op dit tijdstip op de avond.
Een paar minuten later kwam hij naar me toe. Het ging moeizaam maar hij was in staat op de bank te springen en kwam bovenop mijn borst liggen met zijn koppie recht voor mijn gezicht. Iets wat hij zelden deed.
Hij keek me aan. Lang en doordringend.
De tranen stroomden over mijn wangen.
En ik vroeg hem terwijl ik zijn koppie zacht streelde: “Is het tijd om je te laten gaan? Kom je afscheid nemen?”
Ik bedankte hem voor al zijn liefde. Voor alle jaren samen.
Ik zei, dat ik hem verschrikkelijk zou missen, maar dat ik me wel zou redden. Dat als het zijn tijd was, dat hij moest gaan.
Maar hij bleef me strak aankijken. Zo hebben we een paar minuten gelegen, in stilte. Communicerend op telepathische wijze en ik luisterde.
Tot ik heel sterk voelde: Nee, je wilt niet gaan, je wilt hulp.
En ik wist dat ik moest handelen.
Wachten tot de volgende ochtend voelde niet veilig. Niet na alles wat er zojuist was gebeurd voor mijn ogen. Ook zijn ademhaling voelde minder diep. En zijn stem was nog erg zwakjes.
Terwijl hij zo tegen me aan lag, ging ik in gedachten na wat er in de afgelopen dagen veranderd was en waar mogelijke opties lagen.
De belangrijkste wijziging: het voer.
Mijn intuïtie bleef daar naartoe trekken. En ook via mijn open spirituele kanalen ontving ik de boodschap van mijn gidsen om in die richting de oplossing te zoeken.
Ik ben geen dierenarts. En ik weet dat het niet altijd raadzaam is om zelf conclusies te trekken.
Maar ik weet ook dat ik vaak feilloos kan vertrouwen op mijn open spirituele kanalen.
Ik besloot om meer informatie te vragen en bevestiging te zoeken in de literatuur. De informatie die ik vond gaf me voldoende aanleiding om direct te stoppen me het dieet en hem ander voer te geven.
Het was een keuze. Een intuïtief handelen.
En ja, een risico. Het kon 2 kanten opgaan.
Maar niets doen voelde op dat moment als dat ik hem zou verliezen en hij de ochtend mogelijk niet zou halen.
Ik had de dierenarts kunnen bellen, maar eerlijk gezegd had ik mijn vertrouwen verloren na haar woorden in de spreekkamer.
Zijn ziel vroeg me om iets anders te doen en dat heb ik een kans willen geven. Zielencommunicatie is mijn werk.
En ook al had ik haar kennis en onderzoeken nodig, nu was het moment om mijn deel te doen en zijn wens te volgen.
Naar bed gaan, dat zat er niet in, dat begrijp je denk ik wel.
Ik heb uren over hem gewaakt. Hem hap voor hap het andere voer gegeven en ik zag verandering komen.
Ik zag dat hij rustiger werd.
Ik zag dat zijn ademhaling dieper werd.
Ik zag hem wat meer ontspannen.
Hij kreeg zelfs wat meer kracht in zijn poten.
Rond 5.30 uur liep hij redelijk normaal naar zijn slaapplekje en viel in diepe, rustige slaap.
Iets in me zei dat het beter ging en dat ik ook moest gaan slapen.
Met enige schrik om het hart werd ik een paar uur later wakker. Zou hij er nog zijn?
Maar toen hij zag dat ik wakker was tilde hij zijn kop op en kwam naar me toe. Hij zag er beter uit.
Hij was er nog! En toen kwam bij mij de ontlading van alle spanning. Tranen van opluchting stroomden
Maar genieten van hem en voelen dat het nog niet zijn tijd was, was niet voldoende.
Nu was het tijd voor nieuwe beslissingen want zijn lichaam had ondersteuning nodig.
Ik wilde hem actief ondersteunen. Niet alleen fysiek, maar ook op het niveau van de ziel.
Dat is waar mijn eigen pad samenkomt met het zijne.
Ik werk al vijftien jaar met spirituele ondersteuning voor mijn eigen gezondheid en ook als kanaal voor anderen, zowel mens als dier. Niet als vervanging van medische zorg, maar als aanvulling in tijden van uitdaging of om te groeien.
En ook Fearghas heeft al heel wat spirituele hulp ontvangen. Nu moest ik echter verder gaan voor hem dan voorheen.
Voor Fearghas betekende dit concreet dat ik naast zijn voeding aanpassen ook kon werken met healingsessies, waarin ik bewust zijn ziel betrok bij wat zijn lichaam nodig had.
En Fearghas is heel goed in staat om dat duidelijk te maken, dus dat helpt enorm.
En daarnaast ben ik gestart met Tao Soul Light Herbs.
Tao Soul Light Herbs zijn geen fysieke kruiden, maar een energetische overdracht van kruidenfrequenties die bedoeld zijn om balans te ondersteunen.
Ik wist niet wat deze kruiden zouden doen voor hem, maar het was het proberen waard. Ik weet dat hij niet zo goed reageert op medicatie, dus ik hoopte dat deze kruidenfrequenties hem beter zouden dienen. In de dagen daarna zag ik stap voor stap verandering.
Hij begon meer te eten en iets beter te lopen. Hij werd levendiger. Zijn stemvolume wat verzwakt was nam weer toe. Hij schreeuwt weer als vanouds door het hele huis ☺️
De kattenbak zag er na een paar dagen weer normaal uit.
Zijn ademhaling werd steeds rustiger en zijn oogjes weer helderder en schoner.
Na 30 dagen Tao Soul Light Herbs was de periode afgerond en testte ik wat er zou gebeuren. Hij werd moeier en ik zag dat de kleur in de kattenbak weer slechter werd. Ik heb hem dus opnieuw 30 dagen die Tao Soul Light Herbs gegeven, want voor mij was het duidelijk dat het echt wat met hem deed. 2 dagen later was de kleur in de kattenbak weer normaal.
Is hij daarmee ineens sterk en gezond?
Nee hij heeft nog steeds wat moeite met lopen en springen. Maar hij loopt inmiddels ook al tegen de 17 jaar. Dan mag hij ouderdomsverschijnselen hebben toch?
Maar er is een toegenomen kwaliteit van leven.
Ik weet heus wel dat het moment van afscheid over niet al te lange tijd gaat komen.
Maar nu nog niet!
Voorlopig blijft de liefde nog even bestaan.
En het mooie is dat onze band nog sterker is geworden dan hij al was. Er zit aan dit alles dus toch ook nog een mooie kant.
Omdat ik zelf zoveel verschil zag, deel ik dit hier.
Niet omdat het voor ieder dier dé oplossing is.
Maar omdat ik geloof dat we soms meer mogelijkheden mogen kennen dan alleen wat in de spreekkamer van een arts wordt besproken.
Omdat er vele eigenaren zijn die denk ik net als ik een extra optie zouden willen hebben om de levenskwaliteit van hun huisdier te vergroten en nog wat meer tijd samen te hebben.
Als je de Herbs wilt onderzoeken voor je eigen huisdier of wellicht voor jezelf, dan kun je hier meer informatie vinden. Houd er rekening mee, dat dit een aanvullende vorm van ondersteuning is en geen vervanging van medische zorg.
Wil je graag meer informatie, dan kun je ook deelnemen aan de gratis online informatie sessies op de woensdagavond. De ene week staan huisdieren centraal. De andere week mensen.
En als je deelneemt aan het webinar heb je ook een mogelijkheid van een 3 day-trial.
Ik ben dankbaar voor het medisch onderzoek van de dierenarts, want zonder haar had ik niet geweten dat er een nierprobleem in mijn kat is. Maar ik ben ook erg dankbaar voor de mogelijkheden die deze Tao Soul Light Herbs brengen op dit moment.
Hoeveel tijd Fearghas en ik nog hebben samen, dat weet ik niet.
Misschien weken, misschien maanden.
Maar de keuzes die ik mocht maken hebben vooralsnog heel goed uitgepakt. Daar ben ik dankbaar voor.
In overleg met de dierenartsenpraktijk gaan we zo even verder. En mocht er een verandering komen in de situatie dan zien we wat het meest passend is voor hem op dat moment.
Ik hoop dat mijn verhaal je inspireert om anders te kijken en anders te luisteren naar jouw eigen huisdier.
Als je merkt dat je dier ziek is, uit balans lijkt of je voelt dat er meer speelt dan alleen het fysieke, weet dan dat ook de ziel betrokken kan worden in het herstelproces.
Een zielsafstemming kan inzicht geven in wat jouw dier op dit moment nodig heeft.
Als dit je aanspreekt, kun je een sessie aanvragen waarin ik afstem op de ziel van je dier en doorgeef wat zich aandient.
Ben je benieuwd naar wat Tao Soul Light Herbs kunnen doen, dan kun je deelnemen aan de gratis online introductiesessie over Tao Soul Light Herbs.
Kies wat voor jou en je huisdier het meest passend voelt uit liefde voor je dier.
💗 Barbara
~ True beauty is revealed only if there is light from within ~
🌟Transform at the Root 💫 Release what holds you back 💮 Experience the Breakthrough ✨ Apply Soul Power
Soul Healer • Akashic Records Reader • Channel for other Dimensions • Guan Yin Lineage Holder • Master Teacher Soul Transformation • 1:1 & Groups • online course
Website: www.puur-licht.nl
Linktree:https://linktr.ee/barbarakuipers
* De schrijfster van dit blog kan een vergoeding krijgen wanneer je via een link op deze site overgaat tot aanschaf van of gebruik gaat maken van sommige producten of diensten genoemd in dit blog. Dit kost jou niets extra en is een volledig optionele en naar mijn mening mooie manier om dit blog te steunen. Dit zijn producten of diensten waar ik volledig achter sta en die ik over het algemeen zelf gebruik of gebruikt heb. Ik ben hier zeer kritisch in. Ik accepteer geen verzoeken om een promotieartikel te schrijven. Dit blog bevat dan ook nooit advertorials.
268 weergaven
“Is it time for you to go?” I asked my cat.
dear you,
There will come a day when you have to say goodbye to your pet.
You know that in your head.
But nothing prepares you for the moment when someone else says: it might be his time.
My Ragdoll Fearghas was 16.5 years old when I took him to the vet.
He was still loving and affectionate. He purred and cuddled.
He looked at me as he always did.
Only his hind legs were not carrying him as well.
He walked more cautiously and jumping was no longer so easy.
And the litter box told me that something was wrong.
I thought we were going to the vet for a check-up, but even before he was examined, she started talking about putting him to sleep.
I felt my breath catch in my throat. I looked at her in disbelief and searched for the right words.
How could she suggest that already? I wanted to know what was going on first.
While I was still quite upset inside, I asked her as calmly as possible to examine him first.
And the test results were better than she had expected, she later admitted honestly.
The only thing that came out was that he had early-stage kidney failure. Not nice, of course, but there was something that could be done about it, she said.
Her advice was to start with a diet, and I followed that advice. It sounded very sensible to relieve the strain on his kidneys in this way.
But in the days that followed, I saw that he was walking worse and worse and seemed to be sinking through his hind legs more and more often.
I tried to explain it away. Maybe it was the stress of the examination.
Maybe his body needed to get used to the different food.
I rationalized it, but deep down I was alert. Was this how it was supposed to be, or was something wrong? On the sixth night, it became clear.
It was 10:30 p.m. I was still in the room but was about to go to bed. Fearghas walked past me to his water bowl, but suddenly there was a loud scream. That scream pierced me to the core. He fell over and tried to crawl away to a place where he felt safe, but his hind legs refused to move.
My heart was pounding in my chest. This was no longer a slight deterioration. I gave him a moment to recover and also to decide what to do at this time of night.
A few minutes later, he came to me. It was difficult, but he managed to jump onto the sofa and lay down on top of my chest with his head right in front of my face. Something he rarely did.
He looked at me. Long and piercingly.
Tears streamed down my cheeks.
And I asked him, while gently stroking his head, “Is it time to let you go? Have you come to say goodbye?”
I thanked him for all his love. For all the years we had spent together.
I told him that I would miss him terribly, but that I would be okay. That when it was his time, he should go.
But he kept staring at me intently. We lay there for a few minutes, in silence. Communicating telepathically, and I listened.
Until I felt very strongly: No, you don’t want to go, you want help.
And I knew I had to act.
Waiting until the next morning didn’t feel safe. Not after everything that had just happened before my eyes. His breathing also felt shallower. And his voice was very weak.
As he lay there like that, I thought about what had changed in the past few days and what the possible options were.
The most important change: his food.
My intuition kept pulling me in that direction. And through my open spiritual channels, I also received a message from my guides to look for the solution in that direction.
I am not a veterinarian. And I know that it is not always advisable to draw your own conclusions.
But I also know that I can often rely on my open spiritual channels without fail.
I decided to ask for more information and seek confirmation in the literature. The information I found gave me sufficient reason to immediately stop the diet and give him different food.
It was a choice. An intuitive action.
And yes, a risk. It could go either way.
But doing nothing felt like I would lose him and he might not make it through the morning.
I could have called the vet, but to be honest, I had lost confidence after her words in the consultation room.
His soul asked me to do something else, and I wanted to give that a chance. Soul communication is my work.
And even though I needed her knowledge and examinations, now was the time to do my part and follow his wish.
Going to bed was out of the question, as I’m sure you can understand.
I watched over him for hours. I fed him bite by bite of the other food and I saw a change coming.
I saw him becoming calmer.
I saw his breathing becoming deeper.
I saw him relaxing a little more.
He even gained a little more strength in his legs.
Around 5:30 a.m., he walked fairly normally to his sleeping spot and fell into a deep, peaceful sleep.
Something inside me said that he was doing better and that I should go to sleep too.
With some trepidation, I woke up a few hours later. Would he still be there?
But when he saw that I was awake, he lifted his head and came towards me. He looked better.
He was still there! And then all the tension left me. Tears of relief flowed.
But enjoying him and feeling that it wasn’t his time yet wasn’t enough.
Now it was time for new decisions because his body needed support.
I wanted to actively support him. Not only physically, but also on a spiritual level.
That is where my own path converges with his.
I have been working with spiritual support for my own health for fifteen years and also as a channel for others, both humans and animals. Not as a replacement for medical care, but as a supplement in times of challenge or for growth.
Fearghas has also received a great deal of spiritual help. Now, however, I had to go further for him than before.
For Fearghas, this meant that, in addition to adjusting his diet, I could also work with healing sessions, in which I consciously involved his soul in what his body needed.
And Fearghas is very good at making that clear, so that helps enormously.
In addition, I started using Tao Soul Light Herbs.
Tao Soul Light Herbs are not physical herbs, but an energetic transfer of herbal frequencies intended to support balance.
I didn’t know what these herbs would do for him, but it was worth a try. I know he doesn’t respond well to medication, so I hoped these herbal frequencies would serve him better. In the days that followed, I saw change step by step.
He started eating more and walking a little better. He became more lively. His voice, which had weakened, grew louder again. He is shouting throughout the house as usual ☺️
After a few days, the litter box looked normal again.
His breathing became calmer and his eyes clearer and cleaner.
After 30 days of Tao Soul Light Herbs, the period was over and I tested what would happen. He became more tired and I saw that the color in the litter box was getting worse again. So I gave him another 30 days of Tao Soul Light Herbs, because it was clear to me that it really did something for him. Two days later, the color in the litter box was back to normal.
Does that mean he is suddenly strong and healthy?
No, he still has some difficulty walking and jumping. But he is now almost 17 years old. So he is allowed to have some signs of aging, right?
But there is an increased quality of life.
I know that the moment of saying goodbye will come before too long.
But not yet!
For now, the love will continue to exist.
And the great thing is that our bond has become even stronger than it already was. So there is a silver lining to all this after all.
Because I saw such a difference myself, I am sharing this here.
Not because it is the solution for every animal.
But because I believe that sometimes we should be aware of more options than just what is discussed in a doctor’s office.
Because there are many owners who, like me, would like to have an extra option to improve their pet’s quality of life and have a little more time together.
If you would like to explore herbs for your own pet or perhaps for yourself, you can find more information here. Please note that this is a complementary form of support and not a substitute for medical care.
If you would like more information, you can also participate in the free online information sessions on Wednesday evenings. One week focuses on pets. The other week focuses on people.
And if you participate in the webinar, you also have the option of a 3-day trial.
I am grateful for the veterinary examination, because without her I would not have known that my cat had a kidney problem. But I am also very grateful for the possibilities that Tao Soul Light Herbs are offering at this moment.
I don’t know how much time Fearghas and I have left together.
Maybe weeks, maybe months.
But the choices I was able to make have worked out very well so far. I am grateful for that.
In consultation with the veterinary practice, we will continue as before. And if there is a change in the situation, we will see what is most appropriate for him at that moment.
I hope my story inspires you to look at and listen to your own pet differently.
If you notice that your animal is sick, seems out of balance, or you feel that there is more going on than just the physical, know that the soul can also be involved in the recovery process.
A soul attunement can provide insight into what your animal needs at this moment.
If this appeals to you, you can request a session in which I tune into your animal’s soul and pass on what comes through.
If you are curious about what Tao Soul Light Herbs can do, you can participate in the free online introductory session about Tao Soul Light Herbs.
Choose what feels most appropriate for you and your pet out of love for your animal.
💗 Barbara
~ True beauty is revealed only if there is light from within ~
🌟Transform at the Root 💫 Release what holds you back 💮 Experience the Breakthrough ✨ Apply Soul Power
Soul Healer • Akashic Records Reader • Channel for other Dimensions • Guan Yin Lineage Holder • Teacher Soul Healing • 1:1 & Groups • online course
Website: www.puur-licht.nl/en/pure-light/
Linktree:https://linktr.ee/barbarakuipers
* The writer of this blog may receive affiliate commission when you proceed to purchase or use some of the products or services mentioned in this blog through a link on this site. This costs you nothing extra and is a completely optional and in my opinion beautiful way to support this blog. These are products or services I fully support and generally use or have used myself. I am very critical of this. I do not accept requests to write a promotional article. Therefore, this blog never contains advertorials.
